نوجوانی، اوج دوستی و دوستیابی است. از همینرو والدین و مربیان باید در زمینه دوستیها، معیارهای انتخاب دوست خوب، و خطرهای ناشی از معاشرتهای آلوده و ناباب، با نوجوانان گفتگو کنند و ذهن آنها را به شیوه مناسبی آگاه سازند. والدین باید به دوستیهای مشکوک، بهویژه با شخصی که بزرگتر از فرزندشان است، دقت و تجدید نظر کنند. صمیمی شدن بیش از حد و ایجاد روابط نزدیک با دوست و همسایه در سنین بلوغ، باید با احتیاط زیادی کنترل شود. جوانی که تمایلات شخصیاش سرکوب شده و در خانواده بیاحترامی و اهانت دیده است، جوانی که پدر و مادر با کلمات زننده و رفتار خشن خود، او را تحقیر و به وی وانمود کردهاند که لیاقت احترام ندارد؛ بر اثر حقارتی که در خود احساس میکند، ضعیف و آسیبپذیر است. پس خیلی زود ممکن است به دوستیهای ناباب تن دهد و به آسانی دامن خود را به ناپاکی و گناهان آلوده سازد. والدین در هر زمان باید بدانند که فرزندشان کجاست و با چه کسانی مأنوس است. باید بر معاشرتهای فرزندان نظارت کرد. نظارتها نسبت به نوجوانان و جوانان باید بیشتر باشد؛ زیرا خطرهای بیشتری در این سنین در کمین آنان است. والدین آگاه، دوستان فرزندان خود را میپذیرند و میکوشند که فرزندانشان آنان را بدون تشریفات به منزل بیاورند تا بدین وسیله، شناخت بیشتری نسبت به آنان پیدا کنند و در صورت ضرورت بتوانند سریعتر در این دوستیها مداخله کنند.

یکی دیگر از ویژگیهای نوجوان، برقراری ارتباط با جلسات و گروههای اجتماعی و قبول مسئولیت و فعالیت در این گروهها میباشد که در راستای همان روحیۀ استقلال طلبی، مسئولیت پذیری، احساس بزرگی و دوستیابی قابل تفسیر است. بنابراین هرچه این گروهها مثبتتر و مطمئنتر باشند بستر رشد نوجوان را فراهمتر میکنند و به همین جهت والدین گرامی باید جلسات مذهبی و گروههای دوستی مثبت و مطمئن و بیآسیب را شناسایی کرده و فرزند خود را با آنجا مرتبط کنند تا در سایۀ برنامههای مفید آنها، این بخش از نیاز فرزندانشان بهخوبی برآورده گردد و آنان را از گرفتار شدن در دام فرقههای انحرافی و باندهای فساد و فحشاء در امان دارد. بیشک یکی از این گروههای سالم و مطمئن، پایگاههای بسیج هستند که بنیانگذار آن، امام راحل ؟ره؟ فقیه ِ عارفِ فیلسوفِ سیاستمدارِ مجاهد نستوه میباشد و در واقع میتوان گفت بسیج، تجلی روح بلند امام خمینی (ره) است؛ همو که فرمود: در این دنیا افتخارم این است که خود بسیجیام.[1] و نیز فرمود: بسیج شجرۀ طیّبه و درخت تناور و پرثمری است که شکوفههای آن بوی بهار وصل و طراوت و حدیث عشق میدهد. بسیج مدرسۀ عشق و مکتب شاهدان و شهیدان گمنامی است که پیروانش بر گلدستههای رفیع آن، اذان شهادت و رشادت سر دادهاند. بسیج میقات پا برهنگان و معراج اندیشۀ پاک اسلامی است که تربیت یافتگان آن، نام و نشان در گمنامی و بین

از جمله اقداماتی که در رشد سالم جنسی و پیشگیری از بیعفتی فرزندان مؤثر است، برقراری رابطه عاطفی با خداوند و دعا کردن برای هدایت و سلامت جسمانی و روانی فرزند و عدم انحراف اوست. تأثیر دعا در بهبود بیماریها، رفع مشکلات و ارتقاء و پیشرفت آدمی و مصونیت او از لغزش و انحراف، برای متدیّنان به ادیان اِلاهی ثابت شده است. روانپزشکان و روانشناسان نیز در تحقیقات خودشان به آثار درمانی دعا و نیایش با خدا پی بردهاند.[1] در متون روایی اسلام نیز در خصوص دعای والدین برای هدایت و تربیت شایسته فرزند و عدم ابتلای او به انحرافات شیطانی و آلودگیهای جنسی توصیه فراوان شده است. منظور این است که دعای والدین، تأثیر زیادی در ابعاد وجودی فرزند گذاشته و زمینه سلامت روانی و جسمی او را فراهم میسازد و از اینکه از مسیر طبیعی، انسانی و اخلاقی خارج شده و به انواع انحرافات و رفتارهای نابههنجار جنسی روی آورد، مصون میماند. البته یک بُعد دیگر دعا این است که آدمی برای خودش بهعنوان پدر یا مادر دعا کند تا خداوند او را در عرصۀ دشوار و بسیار پیچیدۀ تربیت فرزند یاری نماید. چنانکه امام سجاد(علیه السلام)میفرماید: اَللهُمَّ اَعِنِّی عَلَی تَربِیَتِهِم وَ تَأدِیبِهِم وَ بِرِّهِم.[2] خداوندا! مرا در تربیت و تأدیب و نیکی کردن به فرزندانم یاری فرما. و از آنجا که کار تربیت، بسیار سخت است و دشوار، پیام آخر ما، بهرهگیری از

توجه دادن جوان به اهمیت و فایدههای ازدواج، بهویژه تأثیر ازدواج در عفافافزایی، نکتۀ بسیار مهم میباشد که لازم است همواره مورد توجه والدین گرامی قرار گیرد؛ زیرا ازدواج در صورتی که جوان در معرض گناه باشد، واجب میشود و در غیر اینصورت نیز استحباب دارد. در مرحلۀ همسرگزینی برای فرزندان، پیش از این -در صفحات32 الی38- مطالبی در بارۀ ویژگیهای یک همسر شایسته، بیان گشت که همان مطالب در ازدواج فرزندان نیز باید مدنظر قرار گیرد. افزون براین، موارد ذیل نیز لازم است از سوی والدین رعایت گردد: 1-10- تزویجِ بههنگامِ فرزندان 2-10- تشویق به فرزندآوری فرزندان 3-10- حضور سرنوشتساز در امر اجتماع و سیاست و حکومت 4-10- حضور مردمی و فعّال، در بسط و گسترش فرهنگ دینی و تغییر فرهنگ زمانه 1-10- تزویجِ بههنگامِ فرزندان از وظایف مهم والدین در عرصۀ تربیت جنسی صحیح و عفافگرایی فرزندان، فراهمآوردن مقدماتِ ازدواجِ بهموقعِ فرزندان است، چنانکه قرآن کریم سفارش فرموده: [1] دختران و پسران مجرّدی که شایستگی ازدواج دارند را به همسریِ هم، درآورید و از فقر و کمبود داری آنان نگران نباشید که خداوند بهفضل خویش، زندگی آنان را تأمین میکند و بینیازشان مینماید. گرچه سفارش قرآن کریم به زمینهسازی ازدواج مجردها، شامل همهٔ افراد حقیقی و حقوقی جامعه میشود، لیکن بی تردید، یکی از این افراد، والدین هستند که بیش از دیگ

با ازدواج، مرحلهای از عفافافزایی آغاز میشود، لیکن مراحل کامل تقویت عفاف، با فرزندآوری تحقق مییابد و هرچه تعداد فرزندان بیشتر شود غالباً به همان نسبت، عفاف افزایش مییابد. چراکه یکی از یاریکنندههای آدمی در عرصۀ عفافگرایی، اشتغالات مفید است و بیشک فرزندآوری و اهتمام به تربیت آنان در همین راستا قابل بررسی میباشد. آری، زنی که بیکار باشد، اغلب گرفتار خودنمایی و خیابانگردی یا وبگردی و سرگردان در فضای مجازی میشود و در نتیجه احتمال آلودگی به انحرافات اخلاقی برایش فراهمتر است. برای مردان نیز بهطور طبیعی اشتغال فراوان و تأمین نیازهای فرزندان، همین آثار را در پیدارد؛ چراکه یکی از عوامل انحراف و تنوعطلبی جنسی مردان، همان اوقات فراغت و ثروت فراوان است که با فرزندآوری و سامان دادن به وضع آنان، این خطر برطرف میشود.[1] فایدههای دیگر فرزندآوری فرزندآوری افزون بر تقویت عفاف همسران، فایدههای فراوان دنیوی و اُخروی دیگر نیز دارد که به فهرست آن بسنده، و فقط مورد آخر به اختصار توضیح داده میشود: - خشنودی پیامبر عظیم الشأن اسلام و بهرهمندی ویژه از عنایات ایشان[2] - برخورداری از نعمات بیکران به جهت فرزندپروری - رشد اسلام[3] - برکت خانه[4] - بهترین باقیات و صالحات[5] - برخورداری از سرمایۀ بسیار بزرگ فرزند[6] - تربیت بهتر فرزندان[7] - تقویت بنیۀ اقتصادی، سیاسی، نظامی، فرهنگی و اجتما

یکی دیگر از وظایف بسیار مهم والدین در عفافگرایی و تربیت جنسی صحیح فرزندان، حضور سرنوشتسازِ آنان در امور سیاست و حکومت و انتخاب زمامداران است؛ چراکه نقش مسئولان و زمامداران در فرهنگسازی و الگودهی، آنچنان زیاد است که بهفرمودۀ امیرمؤمنان (علیه السلام) مردم به رؤسا و زمامدارانشان بیشتر شباهت دارند تا به پدرانشان. «اَلنّاسُ بِأُمَرائِهِم أشبَه مِنهُم بِآبائِهِم».[1] شایان ذکر است که والدین گرامی هراندازه هم که خودشان عفیف و پاکدامن و دغدغهمند باشند و همۀ نکات یاد شدۀ پیشین را در تربیت جنسی فرزندان بهدقت رعایت کنند، ولی به هرحال باید بدانند كه با وجود مسئولين بیبرنامه، بیدغدغه و بعضاً بیغيرت، مشكل است فرزندانیݔ پاك و عفيف تربيت نمايند؛[2] بنابراین چارهای جز مشارکت هوشمندانه و برنامهریزی شده و قانونمند در انتخابات و امور سیاسی و اجتماعی وجود ندارد. بهعنوان مثال، شورای عالی انقلاب فرهنگی، 301 راهکار برایگسترش فرهنگ عفاف در سال 1385 به تصویب رساند که براساس آن 25 نهاد و دستگاه کشور، وظیفه دارند آنها را اجرا کنند که بیشک با اجراییشدن آنها، بسیاری از بیعفتیها و بدحجابیها و بیبندوباریها از جامعه رخت برمیبندد و در چنین فضایی فرزندان بهدرستی تربیت میشوند و از انحرافات اخلاقی مصون میمانند؛ ولی متأسفانه این راهکارها آنگونه که باید، تاکنون اجرایی نشده است! چرا؟

بسم الله الرحمن الرحیم نقد مستند « انقلاب جنسی » نویسنده: محمد محسنی در نگاه اول این مستند با عنوانی آسیب شناسانه به مقوله تربیت جنسی در اسلام، مباحثی مربوط به تهدیدات و خطرات انحرافات جنسی در نظام جمهوری اسلامی ایران را مطرح و به خصوصه مباحثی مربوط به ازدواج موقت را مورد بررسی قرار می دهد. اثری دلسوزانه برای بررسی مشکلات جنسی جوانان در نظام جمهوری اسلامی ایران که با جذابیت خاص خودش، نه تنها مخاطبین قشر خاکستری که حتی توجه بسیاری از توده های آزادی خواه جنسی در کشور را به خود جلب کرده و در فضای مجازی به صورت گسترده تبلیغ و ترویج شده است. حسین شمقدری به عنوان نویسنده ،کارگردان و مجری اصلی این مستند که با کارنامه خوبی همچون سه گانه مستند « میراث آلبرتا » به خوبی توانست به معضلات و مباحث مربوط به مهاجرت نخبگان ایرانی به دانشگاههای خارجی بپردازد این بار پیرامون انحرافات جنسی در کشور ایران، دغدغه جدی خود را به بررسی وضعیت ذائقه جنسی توده مردم اختصاص داد. مستند انقلاب جنسی با ساختار، ریتم و تدوین نه چندان هماهنگ و بعضا درهم اما بسیار جذاب، مخصوصا برای مخاطبان فضای مجازی تنها بعد از چند ماه از انتشار خبر رونمایی از آن ، توانست از استقبال خوبی در میان مخاطبین عام و خاص برخوردار باشد. شجاعت جناب شمقدری عزیز برای ورود به این مباحث بسیار قابل تحسین و قدردانی است که نشان دهنده دغدغه ی هد

فرهنگ">فرهنگ عمومی جامعه تأثیر بسیار زیادی در نوع انتخاب و عملکرد و رفتار فرزندانمان دارد و از همینرو تمام تلاش دشمن در عرصه تهاجم فرهنگی، در تغییر فرهنگ عمومی است و چون مسئله، مسئلۀ جنگ و تهاجم است دولت و نظام به تنهایی از عهدۀ آن نمیتواند برآید؛ ولی اگر همانند دفاع مقدس، حضور و حمایتهای مردمی باشد قطعاً پیروزی از آنِ ما گشته و آنگاه شاهد جامعهای پاک خواهیم بود و شکی نیست که در چنین فضایی فرزندانمان بهخوبی پرورش مییابند و عفیف و پاکدامن میشوند. بنابراین یکی دیگر از وظایف بسیار مهم والدین در عفافگرایی و تربیت جنسی صحیح فرزندان، حضور مردمی و فعال در بسط و گسترش فرهنگ دینی است؛ چراکه به فرمودۀ امیرمؤمنان (علیه السلام) مردم به فرهنگ زمانِ خویش، بیشتر شباهت دارند تا به پدرانشان. «اَلنّاسُ بِزَمانِهِم أشبَه مِنهُ بِآبائِهِم».[1] آری، والدین عزیز هرچند خودشان عفافگرا و پاکدامن باشند و همۀ وظایف یاد شده را در تربیت دینی فرزندان بهدقت رعایت کنند، ولی در هرحال باید بدانند که در زمانۀ ناپاک و غیرعفیف، مشکل است فرزندانی کاملاً پاک و عفیف تربیت نمایند[2] بنابراین چارهای جز مشارکت در تغییر فرهنگِ زمانه و بسط و گسترش فرهنگ دینی نیست. مشارکت در این عرصه نیز کاری دشوار نمیباشد همانگونه که در دفاع مقدس هر کسی به اندازۀ وُسع و توان خویش کمک میکرد (همانند آن پیرزن فقیری که یک عدد تخم مرغ ب

ممکن است برخی از والدین تمامی موارد یادشده در تربیت صحیح جنسی فرزندان را به خوبی رعایت کنند، ولی در عین حال فرزندشان گرفتار بیعفتی و انحرافات جنسی شود! مشکل کجاست؟! بسیاری از کارشناسان علوم تربیتی معتقدند پنج عامل عمده، در هدایت یا شقاوتِ انسان بسیار مؤثر است: 1- پدر و مادر و وراثت 2- محیط زندگی و مدرسه و اجتماع 3- دوست و همدم 4- معلم و مربّی و استاد 5- رسانهها و وسایل ارتباط جمعی اعم از رادیو و تلویزیون، فیلم و سینما و اینترنت و شبکههای اجتماعی، ماهواره و ... . ناگفته نماند که همۀ این پنج عامل، زمینهساز هدایت یا شقاوت انسان هستند نه اینکه بتوانند آدمی را به اجبار، بهسوی هدایت یا شقاوت بکشانند؛ چراکه اراده و اختیار خودِ انسان، نیرومندتر و سرنوشتسازتر از عوامل دیگر است؛[1] زیرا اگر چنین نباشد ثواب و عقاب بر امر اجباری و غیراختیاری معنا پیدا نمیکند. پس عامل اراده و اختیارِ خودِ انسان، بایستی بر دیگر عوامل بچربد تا حساب و کتاب و ثواب و عقاب در روز قیامت معنا پیدا کند. چنانچه میبینیم «قابیل» فرزند حضرت آدم (علیه السلام) از نظر پدر و مادر و وراثت هیچ مشکلی نداشت؛ یعنی پدرش پیامبر معصومی بود که همۀ نکتههای دقیق تربیت فرزند را به خوبی رعایت میکرده است و مادرش نیز همانگونه بود. محیط اجتماع او هم کاملاً سالم و پاک بوده است؛ چراکه فقط یک خانواده وجود داشته و آن هم خانواده حضر